disgraceful | (adj) น่าอับอาย, See also: น่าขายหน้า, เสื่อมเสียชื่อเสียง, Syn. shameful, dishonorable |
dishonorable | (adj) ไม่น่าเชื่อถือ, See also: น่าอับอายขายหน้า, น่าอัปยศ, Syn. untruthful, shifty, Ant. ethical, moral |
dishonourable | (adj) ไม่น่าเชื่อถือ, See also: น่าอับอายขายหน้า, น่าอัปยศ, Syn. untruthful, shifty |
hangdog | (adj) น่าละอาย, See also: น่าอับอาย, Syn. ashamed, shamefaced |
ignominious | (adj) น่าอับอาย, See also: น่าอัปยศอดสู, น่ารังเกียจ, Syn. disgraceful, dishonorable, mean, Ant. graceful, honorable |
indign | (adj) น่าอับอายขายหน้า (คำโบราณ), See also: ซึ่งเสื่อมเสีย |
infamous | (adj) น่าอับอาย, See also: น่าขายหน้า, Syn. shameful, notorious, disreputable, dishonourable |
inglorious | (adj) น่าอับอาย, See also: เสื่อมเสียชื่อเสียง, ไร้เกียรติ, Syn. shameful, disgraceful, Ant. graceful |
opprobrious | (adj) น่าอับอาย, Syn. dishonorable, ignominious, Ant. reputable |
crime | (ไครมฺ) n. อาชญากรรม, การกระทำอาชญากรรมและผู้กระทำ, ความผิดร้ายแรง, บาป, การกระทำที่โง่ไร้ความสำนึกหรือน่าอับอาย, Syn. offense, tort, violation |
disgraceful | (ดิสเกรส'ฟูล) adj. น่าอับอายขายหน้า, น่าอัปยศอดสู, เสียหน้า, เสื่อมเสีย, Syn. disreputable |
dishonourable | (ดิสออน'เนอระเบิล) adj. น่าอับอาย, น่าขายหน้า, ต่ำช้า, เสื่อมเสียชื่อเสียง., See also: disnourably adv. ดูdishonourable, Syn. ignoble, corrupt |
ignominious | (อิก'นะมิน'เนียส) adj. น่าอับอาย, อัปยศอดสู, เสียชื่อเสียง, น่ารังเกียจ, น่าดูถูก, See also: ignominiousness n., Syn. humiliating, degrading |
ignominy | (อิก'นะมินนี) n. ความน่าอับอาย, ความอัปยศอดสู, ความน่าดูถูก ความรังเกียจ, Syn. disgrace, shame |
inglorious | (อินกลอ'เรียส) adj. น่าอับอาย, เสื่อมเสียชื่อเสียง, ไร้เกียรติ', See also: ingloriousness n. |
reproachful | (รีโพรช'ฟูล) adj. น่าตำหนิ, น่าต่อว่า, น่าประณาม, น่าอับอาย, See also: reproachfully adv. reproachfullness n., Syn. shameful |
skeleton | (สเคล'ลิเทิน) n. โครงกระดูก, กระ-ดูกทั้งหมดของสัตว์ที่ก่อเป็นโครงขึ้น, คนที่ผอมมาก, สัตว์ที่ผอมมาก, โครงค้ำ, โครงร่าง, -Phr. (skeleton in the closet เรื่องฉาวโฉ่ภายในหรือภายในบ้านความลับที่น่าอับอาย) adj. เกี่ยวกับโครงกระดูก, คล้ายโครงกระดูก |